मंगळवार, २७ डिसेंबर, २०११

एकच होती आकांक्षा माझी


एकच होती आकांक्षा माझी 

तिला फ़क्त मिलावन्याची

विचारान्याची मात्र धस्ती वाटली 


तिच्या "त्या" स्मिता मूले हिम्मत केली 

पण समोर आल्यावर भ्रांत पडली 

ह्रुदयातली जगा भरपूर होती 

पण मुम्बई मध्ये नाही मिळाली 

अशाश्वत असल्या नोकरीमुलेच ती 

मनात माझ्या कोंडली गेली 


तिने चांगल्या नवरयासाठी व्रते केली 

आम्ही मात्र तिच्या सुखासाठी प्रार्थना केली 

सर्वस्व त्यागले तिला प्रेमापोटी 

पण मैत्रिचीही खून दूर तिने सारली 


अनेक वर्षे लोटली 

अशीच एकदा दिसली 

प्रेमाने संसार करत होती 

ह्रुद्याच्या तुकद्याने त्या

ओलाखाही दाखवली नाही 

आता मात्र ओलख दाखावयालाही 

पैसे लागतात ही जाणीव मात्र झाली




कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा